نه این‌که نخواهم ، نه ...اتفاقن دلم می‌خواهد دالالای لای کنان بیایم روت ، بعد سیگارم را دالالای لای کنان لایِ چمن‌های جنوبی‌ترین بخش‌ات خاموش کنم با چکمه‌های دافیانه راه رفتنام . دلم می‌خواهد در مسیرهای ویژه‌ی پیاده‌روی‌ات دالالای لای کنان بدوم ، و برای رفع منقبض شدَنام ، آشِ رشته هورت بکشم روی نیمکت‌هات. بعد بگویم : آه! ای زمستانِ ایستاده در من ! وقتِ شاعری کردَنام ...خلاصه دلم می‌خواهد همه‌چیز به روش‌های معمول بر تو حادث شود ، اما وقتِ ناگهانی آمدنام، راه‌های بهتری هم پیدا می‌شود یکهو؛ مثل حلول دندانه‌ام در اعضایت...

آه ! محبوبِ همین و همانِ من!  این میلِ وحشیانه شُدَنام همیشه با خواب زمستانی‌ات مصادف است . پس آرام دراز بکش و قاطیِ لای‌لایِ من ، به بهاری فکرکن که دردرخت‌های مفقودت اتفاق می‌افتد ... 

/ 5 نظر / 10 بازدید
سینا

هر کجا هستم باشم آسمان مال من است سلام سینا هستم یه سری بزن به من ، و وبلاگتو ثبت کن

amir

سلام خارج از تعارف،واقعا ذوقتونو تحسین میکنم.با تمام وجودم درکش میکنم.من خواننده ام/مفهوم شعرو خوب میفهمم.[قلب]

پرگاله

1- عقده ادیپ... 2- زنها بهتر می دانند راه و چاه نزدیکی کردن را. 3- میل وحشیانه قابل ستایش است. 4- ممنون بنفشه عزیز.

marjan

aaaaaaaaaaaaaaaaaaallllllllllllllllllllllli booooooooooooooooooooooooood

وحید

اینا که نوشتی اسمش شعره؟ واسه شعر متاسفم واسه انسانیت واسه .... میشه دیگه ننویسی