من مادرم هستم

 
ترجمه ی شعر منثوری از شارل بودلر
نویسنده : بنفشه فریس آبادی - ساعت ۸:٥٩ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٥ فروردین ۱۳۸٩
 


مست شوید


باید همیشه مست بود . مسئله همین است . برای حس نکردن بارسنگین زمان که شانه هایتان را خرد می کند و به زمین تان می زند ، باید مدام مست شوید .

اما از چه چیزی ؟ از شراب ، شعر یا زهد ، هرطور که میل شماست . اما مست شوید .

و اگر گاهی ، روی پله های یک کاخ ، در گودالی پوشیده از چمن سبز، یا در تنهایی افسرده ی اتاق تان بیدار شدید و احساس کردید که سرخوشی تان کم شده یا از بین رفته ، از باد ، موج ، ستاره ، از پرنده ، از ساعت ، از هرچیزی که میگریزد ، از هرچه که می نالد ، می چرخد ، می خواند یا حرف می زند بپرسید که چه ساعتی ست ؟ و باد ، موج ، ستاره ، پرنده و ساعت به شما جواب می دهند " زمان ، زمانِ مست شدن است . برای آنکه برده ی رنجور زمان نباشید مست شوید ، مدام مست شوید . با شراب ، شعر یا زهد ، هرطور که میل شماست . "

 


Enivrez-vous


Il faut être toujours ivre, tout est là ; c'est l'unique question. Pour ne pas sentir l'horrible fardeau du temps qui brise vos épaules et vous penche vers la terre, il faut vous enivrer sans trêve.

Mais de quoi? De vin, de poésie, ou de vertu à votre guise, mais enivrez-vous!

Et si quelquefois, sur les marches d'un palais, sur l'herbe verte d'un fossé, vous vous réveillez, l'ivresse déjà diminuée ou disparue, demandez au vent, à la vague, à l'étoile, à l'oiseau, à l'horloge; à tout ce qui fuit, à tout ce qui gémit, à tout ce qui roule, à tout ce qui chante, à tout ce qui parle, demandez quelle heure il est. Et le vent, la vague, l'étoile, l'oiseau, l'horloge, vous répondront, il est l'heure de s'enivrer ; pour ne pas être les esclaves martyrisés du temps, enivrez-vous, enivrez-vous sans cesse de vin, de poésie, de vertu, à votre guise