من مادرم هستم

 
 
نویسنده : بنفشه فریس آبادی - ساعت ٩:۳٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳ امرداد ۱۳۸٧
 

تا یادم بماند این درد

دو بال گداخته شد

پروانه ی انداخته به گردن ام

که با هر تکان سرم به سمت تو ست

این داغ بوسه بر گلو


تا یادم نرود من

میش پروار چشم حنای توام

رها میان تیغاله و خاک

تو

چوپان خواب در خنکای گردو


تا یادم بماند تو

پرنده  پران چابک مست

من

مینای قهر در انزوای قفس

خواب به رد سایه های عمود بر اندام ام


این زخم تازه ایست

ببین

جراحت مشکوک من به پیراهن

چاک چاک گلویم از آه

 و خراشی که ربط میان گونه و لب ها ست

خون

تا

یادم نرود

که خون ...


***


یکی مرا بخنداند امشب ، من سخت غمگین ام ...