همانا تُرک مستی سوی این ویرانه می آید

که بوی خونی از زنجیر این دیوانه می آید

به تن گو ، هر سر مو تازه شو آماده زخمی

که باز آن فتنه جو می آید و مستانه می آید

چراغانِ گُلی امشب به پای شمع می بینم

مگر بلبل به طرف مشهد پروانه می آید

کدامین گل چراغ خانه خمار شد کامشب

نسیمی کز چمن می آمد از میخانه می آید

تهی مینایی قسمت نگر کاین بی نصیبان را

لبی تا تر شود جان بر لب پیمانه می آید

حدیث هجر تا کی همنشین ، نَقل دگر سر کن

که بوی خواب مرگ از طرز این افسانه می آید

در فیض است اینجا حاجبی و پرده داری نیست

بدین در آشنا می آید و بیگانه می آید

به دل نقش صنم چون می روم زین خاکدان بیرون

به استقبال هر مویم صد آتشخانه می آید

                                                                         طالب آملی