Sharon Eisley 

انار  انار

و هزار بار انار

که لک می زند بهار

دست و دلش

و نداشتی براش

انار   انار

پدرم بزرگ شده است

خمیازه های بلند می کشد

و دستش را به روی هر کسی که بهار

هوار   هوار

جار بزنید همه جا را

که گمان می کند گاه

من مادرم هستم

و نگاش هی به دانه های انار

بهار !    بهار !

زهرمار

که هیچ اناری به خانه نمی آید

پدرم مرد شده است انگار .