من مادرم هستم

 
ترجمه ی یک شعر منثور از شارل بودلر
نویسنده : بنفشه فریس آبادی - ساعت ٩:٢۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳ اسفند ۱۳۸۸
 

 

 

 نیمی از زمین در موهایت  


بگذار که زمانی دراز ، زمانی دراز ، عطر موهای تو را نفس بکشم . مثل تشنه ای در آب یک چشمه ، تمام چهره ام را در آن فرو برم و مثل یک دستمالِ عطرآگین ، تکانش دهم تا تمامِ خاطرات به هوا بریزند .

تنها اگر می دانستی که من در موهایت چه می بینم ، چه احساس می کنم و چه می شنوم ! روح من با عطر موهای تو سفر می کند ، مثل روح دیگرانی که با موسیقی .

موهایت پر از رویاست ، پر از بادبان است و دکل و دریاهای پهناور که بادهای موسمی شان مرا به سرزمین های دلفریب می برند . جایی که آسمانش آبی تر و عمیق تر از هرجاست و هوای اطرافش پر از عطر میوه ها و برگها و پوست آدمی .

در اقیانوس گیسویت ، بندرگاهی ست پر از آوازهای غم انگیز . مردهای قوی اندام از تمامیِ اقوام و کشتی هایی با شکل های گوناگون که ساختمانِ پیچیده ی بی نقص شان را بر آسمانی بزرگ کنار هم چیده اند . آسمانی که گرمای جاودان در آن لمیده است .

در نوازش موهایت ، کسالت ساعات طولانی ست ، روی یک مبل راحتی در اتاقی در یک کشتی زیبا ، میان گلدان ها و تُنگ های پر از آبِ خنک . کشتی مثل گهواره تاب می خورَد و از بندر پیدا نیست .

در اجاق سوزانِ گیسویت بوی تنباکوست ، آمیخته با افیون و شکر . در شامگاه موهایت درخشش لاجورد حارّه و در ساحل پرزدارش ، از بوی قیر آمیخته با مُشک و روغن نارگیل مست می شوم .

بگذار که گیسوی بافته ی سنگین و سیاهت را زمانِ درازی به دندان بگیرم . وقتی که گیسوی نرم و یاغی ات را دندان می زنم ، انگار که تمام خاطرات را می بلعم .

 

 

Un hémisphère dans une chevelure  

 

 

Laisse-moi respirer longtemps, longtemps, l'odeur de tes cheveux, y plonger tout mon visage, comme un homme altéré dans l'eau d'une source, et les agiter avec ma main comme un mouchoir odorant, pour secouer des souvenirs dans l'air.
   Si tu pouvais savoir tout ce que je vois! tout ce que je sens! tout ce que j'entends dans tes cheveux! Mon âme voyage sur le parfum comme l'âme des autres hommes sur la musique.
   Tes cheveux contiennent tout un rêve, plein de voilures et de mâtures; ils contiennent de grandes mers dont les moussons me portent vers de charmants climats, où l'espace est plus bleu et plus profond, où l'atmosphère est parfumée par les fruits, par les feuilles et par la peau humaine.
   Dans l'océan de ta chevelure, j'entrevois un port fourmillant de chants mélancoliques, d'hommes vigoureux de toutes nations et de navires de toutes formes découpant leurs architectures fines et compliquées sur un ciel immense où se prélasse l'éternelle chaleur.
   Dans les caresses de ta chevelure, je retrouve les langueurs des longues heures passées sur un divan, dans la chambre d'un beau navire, bercées par le roulis imperceptible du port, entre les pots de fleurs et les gargoulettes rafraîchissantes.
   Dans l'ardent foyer de ta chevelure, je respire l'odeur du tabac mêlé à l'opium et au sucre; dans la nuit de ta chevelure, je vois resplendir l'infini de l'azur tropical; sur les rivages duvetés de ta chevelure je m'enivre des odeurs combinées du goudron, du musc et de l'huile de coco.
   Laisse-moi mordre longtemps tes tresses lourdes et noires. Quand je mordille tes cheveux élastiques et rebelles, il me semble que je mange des souvenirs.