من مادرم هستم

 
 
نویسنده : بنفشه فریس آبادی - ساعت ۱:٠٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٩ امرداد ۱۳۸٧
 


و پارﮤ دوّم

چشم هایم

جانوری مست

که بر مدارِ مردمک ام

شاخ می زند

هنوز من

با خراشی بر متنِ سپیدِ نگاهم

درگیرم

                          " و کینه ای دم افزون / به شمارِ حلقه های زنجیرم "


پارﮤ اوّل

دهانم

ردّ دندان هایم بر پیراهن اش

بیتی ست

و قافیه های عقل

در حواشی تلخ دهانم نمی گردد

تَبَر

به ساق شاخ نبات ات نزن

من از تعامل تاریک دست هایتان

سیرم

                      " و کینه ای دم افزون / به شمارِ حلقه های زنجیرم "


و پارﮤ سوّم

تابِ هفتم موهایم

چشمِ خلایق دیوانه

در شُرّابه های سیاهِ غزل

مصراعِ راست ، میان انگشت ام

مصراعِ چپ ، به دوش

ببین

که میان این بیشه تاریک

تو لاش خوارِ خفته در کمین

من

آهوی زنده می دَرَم

شیرم

                " و کینه ای دم افزون / به شمارِ حلقه های زنجیرم "


پارﮤ آخر

من ام

چروک ورق های تا شده بر میز

تن ام

لب هایش

قلم

ببین

چگونه لابه لای غزل های نگفته می میرم !


...


حالا مرا

از این چهارپارﮤ معلق در خواب اش

پاک کن

اگر می توانی ...



 
 
 
نویسنده : بنفشه فریس آبادی - ساعت ٩:۳٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱۳ امرداد ۱۳۸٧
 

تا یادم بماند این درد

دو بال گداخته شد

پروانه ی انداخته به گردن ام

که با هر تکان سرم به سمت تو ست

این داغ بوسه بر گلو


تا یادم نرود من

میش پروار چشم حنای توام

رها میان تیغاله و خاک

تو

چوپان خواب در خنکای گردو


تا یادم بماند تو

پرنده  پران چابک مست

من

مینای قهر در انزوای قفس

خواب به رد سایه های عمود بر اندام ام


این زخم تازه ایست

ببین

جراحت مشکوک من به پیراهن

چاک چاک گلویم از آه

 و خراشی که ربط میان گونه و لب ها ست

خون

تا

یادم نرود

که خون ...


***


یکی مرا بخنداند امشب ، من سخت غمگین ام ...